008 เรื่องเล่าผี ผู้หญิงกับเสื้อแดง

เรื่องสยอง

เป็นเรื่องจริง ที่ส่งเข้ามาจากคุณหม่อม คุณหม่อมเป็นคนไทย ที่ไปเรียนต่อที่เฉิงตู (成都) ประเทศจีน อยู่ที่นั่นมาปีกว่าได้แล้ว คุณหม่อมเล่าว่า.. เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมานี่เอง ผมไปหารุ่นพี่คนจีนที่หอ ซึ่งตอนนั้นพวกเขา กำลังปิดไฟนั่งเล่าเรื่องผีกันอยู่เลย ผมก็เข้าไปฟัง แต่ฟังไม่ออกหมดหรอกนะครับ แต่พอจับใจความได้รู้เรื่องอยู่..

เรื่องมีอยู่ว่า มีผู้หญิงคนนึงชื่อ ซู ซึ่งเป็นเพื่อนห่างๆ ของรุ่นพี่คนจีนที่เล่า ซูพักอยู่ที่หอพักแห่งหนื่ง เป็นตึก 30 ชั้น ทุกๆ ห้องจะมีราวตากผ้า ยื่นออกไปที่ระเบียง และจะมีตาข่ายกั้นเตี้ยๆ กันผ้าหล่น.. วันหนึ่งมีพายุเข้า ลมแรง และเป็นช่วงเวลาที่ทุกคนออกไปเรียน แล้วทุกห้องก็มักจะตากผ้าทิ้งไว้ ลมก็พัดเอาเสื้อ จากห้องไหนก็ไม่รู้ ลงมาตกที่ระเบียงห้องของซู

พอเลิกเรียนกลับมา ซูก็มาเก็บเสื้อผ้าที่ตากไว้ และก็มาเจอเสื้อผู้หญิงสีแดงตัวหนึ่ง ตกอยู่ที่พื้น ซูซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะไปตามคืนเจ้าของที่ไหนได้ และอีกใจ ก็รู้สึกถูกใจเสื้อสีแดงตัวนี้ เลยเก็บไว้เอง เข้าตู้เสื้อผ้าไป.. จนเวลาผ่านไปกว่า 2 อาทิตย์ ช่วงนั้นเป็นช่วงตรุษจีน คนในหอพักส่วนมากก็กลับบ้านกันหมด แต่ซูไม่ได้กลับ เพราะตั๋วรถไฟที่ไปบ้านเขาเต็มหมด ช่วงวันหยุดนั้น ซูจึงต้องอยู่คนเดียวในห้อง.. คืนนั้นเอง ซูก็ทำงานบ้านตามปกติ และก็อาบน้ำ ระหว่างอาบน้ำอยู่ ก็ได้ยินเสียงประตูไม้ เลื่อนดัง ‘ครืดๆๆ’ ซูก็แปลกใจ นึกว่ามีใครแอบเข้ามาในห้อง จึงรีบห่มผ้าเช็ดตัว ออกมาจากห้องน้ำ สายตาก็เหลือบไปเห็น ประตูตู้เสื้อผ้า ซึ่งเป็นบานเลื่อน ก็แง้มเปิดอยู่เล็กน้อย ซูจึงเลื่อนเปิดประตูตู้เสื้อผ้าออกจนสุด และก็ต้องร้องกรี๊ดลั่น! เพราะสิ่งที่เห็นในตู้ คือผู้หญิงใบหน้าเละ เต็มไปด้วยเลือด นั่งยองๆ จ้องมองซูอยู่ ด้วยสายตาที่อาฆาต! และที่สำคัญ เธอสวมชุดสีแดงตัวนั้นอยู่!

ซูแทบจะหมดสติ แต่ก็ยังมีแรงวิ่งออกมาจากห้อง ทั้งผ้าเช็ดตัว วิ่งไปที่ห้องของ รปภ.หอพัก เล่าสิ่งที่เกิดขึ้นให้ฟัง.. รปภ.จึงนึกขึ้นได้ และบอกว่า ‘เมื่อสัก 2 อาทิตย์ก่อน มีผู้หญิงคนหนึ่งที่พักอยู่หอพักนี้ ถูกรถชน และรถคันที่ 2 เบรคไม่ทัน มาทับศีรษะซ้ำ เสียชีวิตทันที ระหว่างเดินทางกลับมาที่นี่เอง.. ทางบ้านก็เข้ามารับศพ และนำข้าวของของเธอไปเผาให้ แต่วันนั้น จำได้ว่ารูมเมทของเธอ บอกเหมือนกับว่าเสื้อผ้าของเธอ จะปลิวหายไปหลายชุดอยู่..’ ซูก็ขนลุกทันที ที่รู้ว่าเสื้อแดงตัวนั้น เป็นเสื้อของคนตาย.. สุดท้าย ซูก็ต้องเอาเสื้อตัวนั้นไปเผา..

รุ่นพี่คนจีนผมเล่าจบตรงนี้ ผมก็สงสัยครับ เลยถามว่า ‘ทำไมญาติต้องเอาเสื้อผ้าของผู้หญิงคนนั้นไปเผา?’ รุ่นพี่ผมบอกว่า ‘ตามความเชื่อของคนจีน หากใครตายไม่ดี ให้เอาของของคนนั้นเผาไปให้ด้วย ไม่งั้นเค้าจะกลับมาเอาคืน..’ และทุกคนก็มีคำถามในใจว่า.. แล้วเสื้อผ้าตัวอื่นๆ ของเธอที่ปลิวไปล่ะ..!?

Story by คุณหม่อม | thehouse.online

เรื่องสยอง
0018 เรื่องผี: เสียงหัวเราะยามวิกาล

ยังจำเรื่อง มันอยู่ในต้นพลับพลึง ได้รึเปล่าคะ ตอนนั้นที่เล่าถึงตอนที่ได้ยินเสียงผู้หญิงหัวเราะ (เสียงไอ้ข้างบ้านถอยรถ) แล้วเรา่กับน้องต่างนั่ง มองหน้ากันนั่นอ่ะ >มันเป็นของจริงค่ะ!!

เรื่องสยอง
010 เรื่องเล่าสยอง เงาดำปริศนา ผีพุ่งปริศนา

วันก่อนคุยเรื่องผีถึงคุณผีเงาดำปริศนาแล้ว ก็ยังมีเรื่องของพี่ผีเงาดำปริศนามาฝากกันอีกค่ะ อิ อิ (ความจริงเรื่อง ผีตู้เย็น ที่เคยเล่าไปก็ฝีมือพี่เค้าเหมือนกันล่ะ 555+) แต่วันนี้เล่าสั้นๆ นิดๆ หน่อยๆ ก็แล้วกันเน๊าะ และเนื่องจากมันสั้นมาก โปรดใช้สติในการอ่านด้วยนะคะ ไม่อย่างนั้นกระพริบตาทีเดียวก็อาจจะจบเรื่องได้เลยล่ะ 55555 กลับไปที่บ้านหลังเก่าซึ่งเป็นป่าช้าเก่าอีกดีกว่า (บ้านหลังนี้ผีเยอะดี 555555) เล่าประสบการณ์ของพี่สาวคนโต… คนเดียว กับ ปธน. Ren Ren Gang อ่านะ ก็เป็นเรื่องสมัยที่คุณพี่สาวยังเรียนอยู่ชั้น ม.ต้น เวลาเกิดเหตุก็ปาเข้าไปประมาณตีหนึ่งตีสอง (พี่น้อง ดึกๆ ดื่นๆ ไม่หลับไม่นอนพอกัน) ตอนนั้นคุณพี่มีสำนึกดีของความเป็นนักเรียน อ่านหนังสือถึงดึกถึงดื่นอยู่ในห้องนั่งเล่นคนเดียว และแล้วเหตุการณ์ก็เริ่มต้นขึ้น……. ………ใส่เอฟเฟคเสียงสยองด้วย คุ คุ คุ ……………………………. ก็คือระหว่างที่คุณพี่สาวกำลังนั่งอ่านหนังสือนั้น อยู่ๆ ก็มีเสียงฝีเท้าคนแรงๆ วิ่งขึ้นบันไดมา ไอ้คุณพี่สาวตกใจรีบหันไปมองทางประตู (ที่ตอนนี้ปิดประตูไม้ชั้นนอกเอาไว้แล้วด้วย) ว่ามีใครขึ้นมาหรือเปล่า (

เรื่องสยอง
009 เรื่องเล่าสยอง ผีในห้องน้ำหญิง

ความจริงแล้วเป็นเรื่องผีในโรงเรียนเพราะเหตุมันเกิดในห้องน้ำหญิงของโรงเรียนที่เราเคยเรียนตอน ม.ต้น… ม.1 เองอ่ะ อิ อิ (อยากบอกว่าห้องเรียนดันอยู่หน้าห้องน้ำซะงั้น บรรยากาศดีสุดๆ ) เรื่องนี้เหตุเกิดที่ห้องน้ำหญิงอันทรุดโทรมสุดๆ แถมโสโครกชนิดไม่ทราบว่ากระทรวงศึกษาปล่อยผ่านเอาไว้ได้ยังไง เนื่องจากมีผลต่อคุณภาพชีวิตนักเรียนมาก ชนิดที่ผู้เข้าจำต้องเลือกว่าระหว่างนิ่วกับเอดส์จะเลือกโรคอะไรกับห้องน้ำของโรงเรียนนั้น ส่วนเราเลือกแล้วค่ะ เพราะเรียนอยู่ที่นั่นเลยต้องเลือกแล้วว่าเป็นนิ่วท่าจะดีกว่าเป็นเอดส์ แต่ก็เลือกอีกว่าเป็นเอดส์ท่าจะดีกว่าขายหน้าเพื่อนๆ ในห้องเรียน เลยต้องจำใจไปเข้าห้องน้ำที่นั่น (อย่างเลี่ยงไม่ได้) ลักษณะของห้องน้ำที่นั่นก็ตามแบบฉบับทั่วๆ ไป คือจะมีอยู่หลายๆ ห้องเรียงติดกัน ประตูห้องน้ำเป็นประตูไม้ ด้านบนสุดเปิดโล่งไว้สักประมาณหนึ่งไม้บรรทัดได้ ไว้สำหรับเป็นส่วนระบายอากาศ ตอนนั้นเราเรียนๆ อยู่แล้วมันเกิดแบบว่า… เวลาคนเรามันจะปวดมันก็ไม่เลือกเวร่ำเวลาหรอกใช่ม๊า ถึงจะเรียนอยู่ก็ปวดได้ เลยขออนุญาตอาจาีรย์ไปเข้าห้องน้ำอาจารย์ก็ปล่อยเราไปแค่คนเดียว ก็ไม่อะไร เดินไปเข้าห้องน้ำ ไม่ได้เดินไปป่าช้า ไม่มีปัญหาอยู่แ้ล้ว ห้องน้ำอย่างที่บอก อยู่ใกล้กับห้องเรียนเรามาก แต่ทางเข้าห้องน้ำอ่ะ…. มันก็ไกลอยู่ เพราะมันเป็นห้องที่สร้างเรียงติดกันเป็นแนวลึกแล้วมีทางเข้าแค่ทางเดียว เนื่องจากว่าเด็จแม่เราอ่ะ คิดผิด ส่งเรามาเรียนโรงเรียนนี้เลยไม่มีทางเลือก แม้ทางเข้าจะไกล้ก็ต้องเดินไป ตอนที่เดินไปเข้าห้องน้ำก็แรดอีก… ห้องต้นๆ ตื้นๆ ก็ไม่เข้า เนื่องด้วยสุขลักษณะมันเป็นอย่างที่อธิบายไปอ่ะนะ เราก็เลยเลือกเดินไปห้องที่ลึกที่สุดเพราะน่าจะสะอาดที่สุด …